پيامبر ( ص ) ، على ( ع ) را در آغوش گرفت و دقايقى را با هم گريستند . آن‌گاه دستور دادند كه جنازهء فاطمه را ، غسل دهند ؛ سپس يكى از پيراهن‌هاى خود را به زنان دادند و فرمودند كه فاطمه بنت اسد را با آن كفن نمايند ( يا جزو كفن او قرار دهند ) . هنگامى كه پيكر آماده تشييع شد ، شخصاً بر او نماز گزارده و در اين نماز ، اميرالمؤمنين ( ع ) ، زهراى مرضيه ( س ) و عده‌اى از پاك‌ترين انسان‌هاى خالص و مؤمن به خدا ، از مهاجرين و انصار شركت كردند و خوشا به اين سعادت كه قطب عالم امكان ، وصى او و بهترين زنان عالم و سيده و سرور زنان بهشت ، بر او نماز بگزارند ، به حقيقت كه چه سعادت بزرگى كه زنى به اين مقام رسد ، مادر و رسيدگىكننده به امور پيامبر ( ص ) و دخترش ، تنها انيس خديجه ( س ) ، مادر بزرگانى چون على ( ع ) و جعفر طيار ، زنى كه در كعبه به مهمانى خدا رود و در نهايت ، پيامبر ( ص ) ، عهده‌دار دفن وى شود ! هنگامى كه اين پيكر پاك ، آماده دفن گرديد ، رسول خدا ( ص ) برنامه مهمى را انجام داد كه قبل و بعد از آن ، نسبت به هيچ‌كس انجام نداده بودند . وى خودش در قبر فاطمه بنت اسد ( س ) خوابيد و خود بر او تلقين خواند و در فرازى فرمود : « بگو پسرم على